Twardzina układowa (TU) to przewlekła choroba, w której układ odpornościowy,
w normalnych warunkach chroniący organizm przed zakażeniami i chorobami, zaczyna atakować własne komórki, powodując niszczenie tkanek. W przypadku TU proces chorobowy dotyczy tkanki łącznej, która ma funkcję strukturalną i podporową w organizmie (są to na przykład kości, więzadła, ścięgna, chrząstki).

Twardzina układowa  występuje w sytuacji nadprodukcji kolagenu w skórze i narządach wewnętrznych, takich jak przewód pokarmowy, nerki, serce i płuca. Kolagen jest białkiem, które tworzy głównie tkankę łączną włóknistą, jaka występuje w ścięgnach i więzadłach, w skórze, a także w niektórych innych narządach. Objawy pojawiają się wówczas, gdy kolagen gromadzący się w naczyniach krwionośnych narządów objętych procesem chorobowym powoduje stan zapalny, co prowadzi do zaburzeń funkcjonowania naczyń krwionośnych i ich bliznowacenia, w wyniku czego stają się one sztywniejsze lub pogrubione (postępujące włóknienie) – w wyniku wszystkich tych procesów zablokowaniu ulegają drobne naczynia krwionośne w układzie krążenia.

W wyniku uszkodzenia tych naczyń krwionośnych mogą wystąpić powikłania takie jak tętnicze nadciśnienie płucne (TNP) i owrzodzenia palców (OP).

U około 40%–50% pacjentów z twardziną układową co najmniej raz pojawiają się owrzodzenia palców – martwicze zmiany zlokalizowane na końcowych częściach palców, a w 66% OP mogą nawracać. Owrzodzenia palców mają postać bardzo bolesnych i trudnych w leczeniu otwartych ran na palcach rąk i stóp. Pozostawiają one głębokie blizny i mają niekorzystny wpływ na zdolność pacjenta do pracy i do wykonywania codziennych czynności, zwłaszcza wymagających używania koniuszków palców. W bardzo ciężkich przypadkach może rozwinąć się powikłanie, jakim jest zakażenie, prowadząc do zapalenia kości i zgorzeli; w takich przypadkach czasem może być konieczny zabieg chirurgiczny, a nawet amputacja.

Endotelina (ET), białko regulujące przepływ krwi poprzez zwężanie naczyń krwionośnych, również odgrywa pewną rolę w procesach włóknienia, które prowadzą do zwiększonej sztywności naczyń krwionośnych i tkanek. W wyniku tych procesów dochodzi do kumulacji tkanki łącznej, co odgrywa kluczową rolę w uszkodzeniu lub chorobie naczyń krwionośnych (waskulopatii) leżących u podłoża OP. Mechanizm rozwoju waskulopatii w OP jest podobny jak w TNP i obejmuje nadmierne zaciśnięcie lub zwężenie naczyń krwionośnych (skurcz naczyń krwionośnych), co w efekcie prowadzi do zmiany kształtu i przebudowy naczyń, w wyniku czego stają się one mniejsze i powodują większy opór dla przepływu krwi niż wcześniej. 
OP to widoczne oznaki uszkodzenia lub choroby naczyń krwionośnych u pacjenta chorego na TU.